خرید پستی بازی The Darkness II - جدال با تاریکی 2

"من تولد 21 سالگیم را به یاد دارم، آن شب اولین باری بود که من مردم!" 4 سال از قسمت اول شاهکار استودیوی Starbreeze، گذشته؛ بازی ای که سروصدای کمی ایجاد کرد ولی به جرات از بهترین های این نسل بود. این بار علاوه بر سازنده بازی، ظاهر بازی نیز تغییر کرده که این امر در ابتدا باعث نگرانی بسیاری از فن های بازی (از جمله خود بنده) شد. کش و قوس های زیادی در جریان معرفی قسمت دوم وجود داشت که طی آن، Starbreeze، اعلام کرد که در ساخت قسمت دوم نقشی نخواهد داشت و Top Cow - دارنده حقوق کتاب کامیک "تاریکی" - اعلام کرد سازنده بازی توسط 2K، اعلام خواهد شد و 2K نیز (Digital Extremes (DE را برای ساخت قسمت دوم انتخاب کرد. در ابتدا بر این عقیده بودم که شاهکاری که Starbreeze خلق کرد، سازنده ای چون DE نمی تواند ادامه دهد و سرنوشت ضدقهرمان دوست داشتنی ما، جکی استاکادو (Jackie Estacado) مانند بسیاری از بازیهای دیگر این نسل که روند مشابهی در ساخت داشتند، صرفاً برای پر کردن جیب سران ناشر خود رقم می خورد. مخصوصاً زمانی که متوجه استایل خاص گرافیکی بازی شدم. اما پس از نمایشی که بازی در GDC و E3 امسال داشت و اطلاعاتی که از بازی فاش شد، شخصاً به ادامه این فرانچایز امیدوار شدم.
همه جا تاریک است، تنها صدایی که جلب توجه می کند، صدای چکش است. ناگهان چشمانتان را باز می کنید، دستانتان با میخ به چوب کوبیده شده، سر خود را به پایین خم کرده، نوری تیره رنگ از بدنتان در جریان است، سر خود را بلند کرده و به چشمان فردی غضب آلود، ظاهری کریح خیره می شوید. او کیست؟ به دنبال چیست؟ بیایید به اتفاقات قبل از این ماجرا برگردیم ... جکی Donـِ خانواده مافیایی فرانچتی (جکی از یک خوانواده ایتالیایی -آمریکایی است و دو سال پس از اتفاقات بازی نخست، حال جکی به پدرخواندگی این خانواده در آمده) شده و همه به او مانند یک پدرخوانده احترام می گذارند. جکی وارد رستورانی ایتالیایی می شود و به سمت میز اختصاصی خود راهنمایی می شود، صحنه یادآور فضای فیلم هایی چون "رفقای خوب" و "کازینو" است. جکی به میز خود می رسد، جایی که دو زن بلوند انتظار وی را می کشند. یکی از آنها شروع به صحبت می کند که ناگهان تیری به یکی از آن ها برخورد کرده؛ تا جکی به خود می آید، ونی سفید دیوار را خراب کرده و به داخل رستوران وارد می شود، جکی به عقب پرتاب می شود و توسط محافظانش به مکانی امن برده می شود. جکی به شدت مجروح شده. آن ها در آشپزخانه رستوران هستند، و در بر روی آن ها قفل شده، گاز فضای آشپزخانه را پر می کند و انفجاری رخ می دهد. همه جا روشن می شود.
به حال برمی گردیم؛ همان فرد، با ظاهر مندرس و پاهایی لنگ و با نگاهی رعب آور، در مورد تاریکی و قدرت بی پایان آن می گوید و می خواهد آن را از آن خود کند. به رستوران برمی گردیم؛ جکی از فرط درمانگی به خارج از رستوران می خزد و دشمنانی که جکی را در این وضعیت می بینند او را به سخره گرفته و قصد بازی دارند. ولی صدای آشنای "تاریکی" به گوش می رسد. جکی از جایش بلند می شود و با نفوذ به تاریکی درون خود، خیابان را غرق به خون می کند. پس از صحنه هایی از درگیری جکی با دشمنان، با تصویر ذهنی جکی از "جنی" - نامزد جکی که توسط عمو پائولی به قتل رسید - مواجه می شویم. این توهم ناشی از چیست؟ آیا جکی پس از پایان تلخ و تراژیک بازی پیشین با خاطرات جنی زندگی می کند؟
پس از کمی نمایش از بخش های اکشن بازی، دوباره به حال بر می گردیم. مرد می گوید که باید قدرت های تاریک خود را به او تسلیم کند و توضیح می دهد که چگونه "تاریکی" جکی را وادار به دیدن قتل جنی کرده و با استفاده از این اتفاق به جکی مسلط شده ولی پس از همه این صحبتها جکی سرباز میزند و شکنجه گر شروع به شکنجه او میکند.
دوباره صحنه روشن شده و به گذشته می رویم. در مترو قرار داریم. جکی برای استفاده از قدرتهای تاریکی مجبور به از بین بردن منابع نور است. منابع نور را نابود کرده و یکی از مخلوقات تاریکی (DarkLing) را فراخوانی کرده و پس از درگیری نفسگیر جکی با دسته ای کماندو، باز به حال برگشته، جایی که مرد لنگ از گرفتن تاریکی و لطفی که قصد در انجام آن دارد می گوید؛ جکی که خود را مستاصل می بیند و رمقی در بدنش نمانده، صدای "تاریکی" را در گوش خود می شنود. پس از رهایی از بند، با کمک "تاریکی"، مرد لنگ قبل از فرار به جکی می گوید که به خاطر استفاده نکردن از این شانس برای رهایی از تاریکی پشیمان خواهد شد. باز هم همه جا تاریک می شود و نمایش به پایان می رسد. منظور او از این جمله چه بود؟ چه چیزی در انتظار جکی و تاریکی درونش است؟ آیا تنها قدرت تاریکی است که آن مرد را در صدد تصاحب آن برآورده؟ ...
فلسفه طیف معکوس در روان شناسی، بسیار تامل برانگیز است. اینکه هر کسی هر رنگی را در طول موج های متفاوت می بیند ولی چون در تعاریف و واژه ها با دیگران به اشتراک رسیده ایم، همه یک واژه به هر رنگ اطلاق می کنیم. این موضوع فلسفه بسیاری از رمانها مانند ماتریکس را توجیه میکند. جایی که تفاوت ها و تغییرها در ماتریکس زندگی ما، به هیچ وجه ریشه در خارج از فلسفه شخصی ما ندارد و باید در تاریک ترین اعماق وجود خویش به دنبال ریشه های آن ها بگردیم. داستان عمیق بازی نیز جست و جوی شخصیت اصلی را، از عوامل بیرونی، به فلسفه شخصیتی گذشته و گره خوردن آن با حال و آینده و مواجه شدن با تاریکی وجود خود، می رساند و این جست و جو را لازمه برون رفت از منجلابی می داند که شخصیت اصلی اسیر آن شده؛ جست و جویی که به نوعی رستگاری تصنعی می انجامد که با انتقام درآمیخته شده.
با توجه به داستان محور بودن این بازی، امیدوارکننده ترین اتفاقی که در روند ساخت شماره دوم رخ داد، همکاری نویسنده اصلی کتاب های کمیک تاریکی و همچنین قسمت اول بازی یعنی Paul Jenkins با سازندگان بازیست؛ کسی که داستان (The Darkness (TD و فضای تاریک و نوآر گونه بازی را با عناصر سورئال در هم آمیخته و به زیبایی تمام آن را شکل داده.
به تازگی کتاب کمیک جدیدی از این سری برای کسانی که موفق به تجربه قسمت اول نشده اند، منتشر شده که The Darkness II: Confession نام دارد و همچنین اطلاعات پیش زمینه ای از قسمت دوم می دهد و همانند نمایش های بازی بر این موضوع اذعان دارد که جکی سعی در استفاده نکردن از تاریکی دارد ولی ...
اولین نکته که در خلال گیم پلی به نمایش در آمده جلب توجه می کرد، عمق و سرعت بیشتر مبارزات و همچنین سینمایی تر شدن بازی به نسبت بازی پیشین است که به نظر، DE در این زمینه بسیار خوب عمل کرده. حرکات بسیار متنوع بازوی شیطانی (Demon Arm) و کنترل بسیار بهتر روی آن از جمله پیشرفت های قدرت های تاریکی به نسبت شماره اول است. به وسیله بازوی شیطان می توانید اشیاء موجود در محیط را گرفته و به سمت دشمنان پرت کنید و یا از هر چیزی به عنوان سپر استفاده کنید. Gestural Slash نیز در خلال نمایش بازی معرفی شد که به وسیله بازوی شیطان از هر جهتی می توانید به دشمنان ضربات مرگباری وارد کنید که به نسبت ضربات یکنواخت شماره قبل که تنها به یک شکل وارد می شد پیشرفت قابل ملاحظه ای داشته. دیگر قابلیت اضافه شده برای بازوی شیطانی، گرفتن دشمنان از نواحی مختلف بدن آن ها و تکه تکه کردن آن ها توسط Devil Arm است، که البته انیمیشن های متفاتی که DE برای قدرت های تاریکی در نظر گرفته قابل ستایش است. کندن قلب دشمنان و خوردن آن توسط Devil Arm هم برای کسب جان و قدرت، هنوز در بازی وجود دارد.
کنترل سخت بازی پیشین، علاوه بر تاثیری که در گیم پلی می گذاشت گاهی بازیباز را دچار مشکلات زیادی می کرد. اینبار کنترل بازی و قدرتهای تاریکی بسیار تماشایی و لذت بخش به نظر می رسد، هرچند هنوز برخی مشکلات جزئی وجود دارد ولی این مشکلات تا حدودی قابل چشم پوشیست. سرعت مبارزات به لطف بهبود کنترل بازی و تعامل اسلحه و بازوی شیطانی و استفاده همزمان از هر دو، بسیار بیشرفت کرده و گاهی توالی استفاده از اسلحه و قدرت های تاریکی، شبه کمبوهایی را در مبارزات بازی بوجود می آورد که بسیار عالی به نظر میرسد.
تعداد دشمنان به نسبت پیش بیشتر شده و آن ها دیگر از ضعف های تاریکی (نور) آگاه هستند و از هر حربه ای برای ضربه زدن به جکی و تصاحب قدرتهای تاریکی استفاده می کنند. هوش مصنوعی دشمنان قابل قبول به نظر می رسد، البته در برخی صحنه ها (که البته معدود به یکی دو مورد بیشتر نیست) دشمنان کارهای عجیبی انجام می دهند که مبنی بر نقص های هوش مصنوعی بازیست. در بازی پیشین هوش مصنوعی مخلوقات تاریکی در برخی صحنه ها دچار مشکلات عدیده ای بود و بعضاً حرکات عجیب و غریبی از آن ها شاهد بودیم، ولی در این نسخه با توجه به محوری تر شدن نقش آنها در خلال گیم پلی، شاهد بهبود هوش مصنوعی آنها هستیم. به نظر، بازی به نسبت شماره قبل خطی تر شده و تقریباً تمام وقایع از پیش تعیین شده است - حتی با توجه به نمایش و مبارزه جکی در رستوران، به نظر می رسید که جای دشمن ها نیز از پیش تعیین شده میباشد و با کشتن هر نفر، یکی دیگر از دشمنان جای او را می گرفت. البته از پیش تعیین شده بودن وقایع برای پیشروی در داستانی عمیق، بهتر است ولی از طرف دیگر ارزش تکرار بازی را کم می کند.
گرافیک فنی بازی نسبت به قبل دستخوش تغییر اساسی شده؛ استایل گرافیکی بازی چیزی بین بازیهای Cel-Shaded و واقع گرایانه است. دیگر Starbreeze Engine جایی در بازی تاریکی ندارد و DE از موتور خود (Evolution Engine) در طراحی بازی استفاده می کند که تمرکز بیشتر روی استایل هنری نوآر بازی دارد. DE، خود از استایل بازی چنین یاد می کند: "high contrast, grafic novel noir". همه چیز در TD2 با دست طراحی شده، احاطه شدن آبجکت ها با خطوط سیاه و تزریق نورپردازی به شکلی عمیق در لایه های بافت ها از ویژگی های عمیق گرافیک منحصر به فردیست که بازی از آن بهره می برد. طراحی هنری بازی نیز زیباست و با توجه به شناختی که از عنوان TD داریم، تنوع محیط ها نیز در بازی بالا خواهد بود. در بازی پیشین رویارویی با دنیای واقعی و جهنم وجودی جکی و ... تجربه های بی بدیلی بود که امیدوار به تجربه ای مشابه در قسمت دوم هستم.
با توجه به صداپیشگی دوباره ی مایک پَتون (Mike Patton) به جای تاریکی، به نظر باز هم TD2 در این بخش می درخشد. صداگذاری هم ظاهراً در بازی به خوبی انجام گرفته و به نظر TD2 در این بخش کم نقص عمل می کند.
بازی The Darkness II پا را فراتر از تعریف "استاندارد" گذاشته و تعاریف خاص خود را ارائه می کند.  نمایش های اخیر بازی امیدوار کننده بوده و یکی از بهترین و سینمایی ترین بازی هایی بود که در نمایشگاه های امسال به نمایش درآمد.




کمپانی سازنده: 2k Gamess
محدوده سنی: M

حداقل سیستم مورد نیاز:

OS: Windows XP sp3,Windows 7
CPU: Intle Core 2 Duo 2 GHz or AMD Athlon 64 X2 4200+
RAM: 2 GB
HDD: 10 GB free disk space
Graphics: NVIDIA GeForce 8600 / ATI RADEON HD 2600 (512 MB)
Sound Card: DirectX 9 Compatible
DirectX: Version 9